آدمهای تنها، شما را نمیخورند، درِ خانه شان را که بزنید، شاید فکر کنید همان جا دست به سرتان کنند، اما آرام و با لبخند شما را در تنهاییشان راه میدهند، دست روی شانه شما میگزارند و میگویند چه خبر! با اینکه اصلن نمیخواهند بدانند آن بیرون چه خبر است!! اگر سیگاری باشید یک نخ روشن میکنند و بهتان میدهند، برایتان چای جوشیده نمی آورند، میروند چای تازه دم میکنند... اخم و تخم هایشان را میگذارند برای بعد از این...
که شما رفتید..وقتی هستید بهتان لبخند میزنند و برایتان خاطره مشترک تعریف میکنند... از حال و روزتان میپرسند... نمیخواهند شما هم تنها باشید... شما را امیدوار میکنند... آدمهای تنها یک آلبوم عکس دارند، هر که بیاید نشانشان میدهند، آن را می آورند، لبخند روی لبشان میخشکد و عکس ها را ورق ورق با بغض و لبخند نشانتان می دهند... بهتان اصرار میکند که شب را بمانید ولی خب شما برای آدمهای تنها زیاد وقت ندارید...
بعد از اینکه رفتید میروند دم پنجره سیگار روشن میکنند و به رفتن تان نگاه میکنند... همه می رَن...
فقط در تنهاییشان آرام قدم بردارید...